احمد مسعود و سایه ی گذشته: افغانستان میان امید و تکرار تاریخ
نویسنده فرزاد فرامهر
ریس شورای جوانان سالنگ
شکی نیست که احمد مسعود یکی از جوانان باسواد و باوقار افغانستان است و هیچ تردیدی وجود ندارد که او روزی در یک ضلع قدرت در افغانستان، برای مردم، ایفای خدمت خواهد کرد.
اما امروز آنچه که بسیار مهم است؛ این است که با پیروزی احمد مسعود در میدان مبارزه، سران جمهوریت، «همان غاصبان و دزدان حرفهیی» کسانی که بیست سال، سابقه ناکامی در حکومتداری و مردمداری دارند دوباره به قدرت میرسند؛ از اینرو در پهلوی احمد مسعود بودن، یعنی تداوم بدبختی افغانستان، در پهلوی احمد مسعود بودن، یعنی ایجاد طبقات اجتماعی در میان مردم و در کنار او بودن یعنی احیای دوباره، محلهگرایی و انحصارطلبی؛ زیرا او چشمانش را به اریکهی قدرت بخیه زده است، از اینرو برایش مهم نیست که با چه کسانی همسفر است.
کینهتوزی و برتری طلبی در واقع ریشه در همین جزیرههای قدرت دارد که سالیانِ سال، مردم عادی و بیچاره این سرزمین را به جان هم انداختند ورنه کسی که انسان باشد؛ خداگونه زندگی میکند نه اینکه گوشت و پوست همنوع خود را بخورد.
نگاه ما در مسیر مبارزه، نگاه قومی، زبانی یا نژادی نیست، زندگی را باید به هدف مقدسی گره زد، ما انسانیم و در مسیری میباید گام برداریم که به انسانیت ختم گردد و در نهایت به خدا متوصل شود، مسیری که ما را به شهرت و قدرت برساند و در نهایت، سرافگندهگی و شرمساری پیامد آن باشد، سزاوار ما نیست. تاکید ما همیشه بر حفظ احترام به قشر ضعیف و مردم محرومِ افغانستان است؛ قشری که پیهم مورد ستم و ظلم قرار گرفت و حقوقش پیوسته در همین جزیرههای قدرت، حیف و میل شد.
فرزاد فرامهر
