ناپدید شدن ۱۲۰ کودک در کابل؛ ۸۵ تن آنان دختر هستند

وزارت کار و امور اجتماعی حکومت طالبان اعلام کرده است که در سال گذشته خورشیدی، ۱۲۰ مورد ناپدید شدن کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال در کابل ثبت شده که ۸۵ تن آنان دختر بودهاند. با این حال، آمار جامع از شمار کودکان ناپدیدشده در سراسر افغانستان در دسترس نیست.
محمد صدیق توحیدی، سخنگوی وزارت کار و امور اجتماعی حکومت طالبان، گفته است که در سال گذشته، ۲۰۶۱ کودک در کابل شناسایی و ثبت شدهاند. به گفته او، از این میان، ۱۴۳۶ کودک از میان گدایان جمعآوری و پس از ثبت و دریافت حمایت به خانوادههایشان بازگردانده شدهاند. همچنین ۵۰۵ کودک رد مرز شده و ۱۲۰ کودک دیگر ناپدید شدهاند که ۸۵ تن آنان دختر هستند. او افزوده است که در حال حاضر، ۸۵ کودک در مرکز حمایوی این وزارت تحت سرپرستی و حمایت قرار دارند.
خانوادههای کودکان ناپدیدشده میگویند که جستوجوی فرزندانشان دشوار است و روزها و هفتهها را در نگرانی و بیخبری از سرنوشت آنان سپری میکنند.
سید بهرام، نوجوان ۱۴ ساله، یکی از کودکانی است که بیش از دو ماه از ناپدید شدنش میگذرد، اما خانوادهاش هنوز از سرنوشت او اطلاعی ندارد. به گفته اعضای خانواده، او صبح برای رفتن به مکتب از خانه بیرون شد، اما دیگر بازنگشت.
علیسینا، پسرخاله سید بهرام، گفته است که خانواده برای یافتن او به حوزههای امنیتی و شفاخانههای مختلف مراجعه کرده و حتی جستوجو را تا ولایت نیمروز گسترش دادهاند، اما تاکنون هیچ نشانهای از او به دست نیامده است. به گفته او، خانواده تصاویر سید بهرام را به دوستان و آشنایانی که در نزدیکی مرز نیمروز دکان و هوتل دارند، فرستادهاند، ولی هیچکس خبری از این نوجوان نداده است. خانواده میگوید که پیش از ناپدید شدن او، هیچ نشانهای وجود نداشت که قصد ترک خانه را داشته باشد.
در رویدادی دیگر، فاطمه پنجساله در منطقه پلچرخی کابل ناپدید شد و جسدش چهار روز بعد پیدا شد. پدر این کودک گفته است که خانواده برای یافتن دخترش به حوزههای امنیتی و نهادهای مربوط مراجعه کرده و مناطق مختلف را جستوجو کرده بودند. با این حال، تلاشهای آنان به پیدا شدن دخترشان زنده منجر نشد.
بر اساس گزارش طب عدلی، به دلیل پیشرفته بودن روند تجزیه جسد، علت دقیق مرگ فاطمه مشخص نشده است. در این گزارش، زمان مرگ حدود ۷۲ ساعت پیش از معاینه برآورد شده است.
در همین حال، شیراحمد روحانی، رییس پیشین شعبه ۱۱۹ پولیس کابل، گفته است که بیشتر موارد گزارششده مربوط به کودکانی است که هنگام رفتوآمد در شهر از خانوادههایشان جدا میشوند و نوجوانانی که تلاش میکنند از مسیر نیمروز به ایران بروند. به گفته او، در صورت مراجعه خانوادهها، مسئولان با نیروهای مستقر در مرزها و نهادهای امنیتی هماهنگی میکنند تا افراد گمشده را پیدا کرده و به خانوادههایشان بازگردانند.
روحانی مدعی شده است که اختطاف کودکان در افغانستان «بهکلی از بین رفته است» و دیگر امکان وقوع چنین رویدادهایی وجود ندارد. با این حال، آمار مستقل و جامعی برای بررسی این ادعا در دسترس نیست و نهادهای امنیتی نیز آمار سراسری کودکان ناپدیدشده در افغانستان را منتشر نکردهاند.
در رویدادی دیگر، مسئولان امنیتی بدخشان در ۲۹ سپتمبر اعلام کردند که دو تن را به ظن اختطاف یک کودک ۱۲ ساله بازداشت کردهاند. احسانالله کامگار، سخنگوی قوماندانی امنیه بدخشان، گفته است که این دو تن متهماند جواد، کودک ۱۲ ساله و باشنده حوزه پنجم شهر جلالآباد در ولایت ننگرهار، را اختطاف کرده و به بدخشان انتقال دادهاند.
به گفته کامگار، نیروهای امنیتی پس از دریافت گزارش، موضوع را پیگیری و دو مظنون را بازداشت کردهاند. همچنین گزارش شده است که جواد پس از نجات به خانوادهاش سپرده شده است.
با وجود ادعای مقامهای حکومت طالبان مبنی بر از بین رفتن کامل اختطاف کودکان، گزارشهای مربوط به ناپدید شدن کودکان در کابل و بازداشت مظنونان به اختطاف در بدخشان نشان میدهد که نگرانیها درباره امنیت کودکان همچنان پابرجاست. نبود آمار جامع و شفاف از سراسر افغانستان نیز ارزیابی دقیق ابعاد این مشکل و پیگیری وضعیت کودکان ناپدیدشده را دشوار میسازد.



